Pierwszy raz w \u017cyciu widzia\u0142em ogniow\u0105 burz\u0119. Stoj\u0105c przy oknie, patrzy\u0142em, jak s\u0142up czerwonych p\u0142omieni omiata\u0142 obrze\u017ca Detroit. Przypomina\u0142 mop myjni samochodowej zwisaj\u0105cy z chmur, g\u0142aszcz\u0105cy i podpalaj\u0105cy w k\u0142\u0119bach g\u0119stego dymu wszystko, co wyrasta\u0142o z ziemi. Tornado wyrywa\u0142o drzewa rosn\u0105ce obok niskich dom\u00f3w i spopiela\u0142o je w okamgnieniu. Zjawisko zbli\u017ca\u0142o si\u0119 do naszego osiedla, wi\u0119c mieszkanie przesta\u0142o by\u0107 bezpieczne.<\/p>\n\n\n\n
Co ze sob\u0105 zabra\u0107? Mia\u0142em na decyzj\u0119 trzydzie\u015bci sekund. Tyle czasu wyznaczy\u0142em na dodatkowe wahanie. Musia\u0142em ratowa\u0107 przede wszystkim siebie. Telefon kom\u00f3rkowy mia\u0142em w kieszeni, wi\u0119c co jeszcze? Jasne, opakowanie witaminy B w zastrzykach stosowanej w zespole Wernickego-Korsakowa. S\u0142aba pami\u0119\u0107 powoduje, \u017ce zapominasz o lekach, kt\u00f3rymi j\u0105 leczysz. B\u0142\u0119dne ko\u0142o. Zatem szybkim susem dotar\u0142em do rega\u0142u i wyj\u0105\u0142em z szuflady pude\u0142ko. Wcisn\u0105\u0142em je do drugiej kieszeni spodni. Teraz mia\u0142em na ty\u0142ku dwa prostopad\u0142o\u015bciany przebijaj\u0105ce si\u0119 przez obcis\u0142e d\u017cinsy.<\/p>\n\n\n\n
Nazywam si\u0119 Nicolas. Trac\u0119 pami\u0119\u0107 przez na\u0142\u00f3g. Zami\u0142owanie do alkoholu, bo tak to trzeba nazwa\u0107, wywo\u0142a\u0142o u mnie amnezj\u0119. Dopiero diagnoza lekarska spowodowa\u0142a, \u017ce znienawidzi\u0142em przedmiot swojego uwielbienia. Nienawidzi\u0142em wszystkiego, co mia\u0142o w sobie jakie\u015b st\u0119\u017cenie trucizny, za to rozmi\u0142owa\u0142em si\u0119 w \u015bwietlistym aniele, kt\u00f3ry kara\u0142 mnie co dzie\u0144 ognistym mieczem. Wypala\u0142 mi na korze m\u00f3zgowej bolesne znami\u0119. Zawsze mia\u0142em wyb\u00f3r, mog\u0142em si\u0119gn\u0105\u0107 po znieczulenie, albo przyja\u017a\u0144 ze zjaw\u0105. Z istot\u0105 przyjazn\u0105, ale surow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Zbieg\u0142em po schodach na zaniedbany betonowy parter i wyskoczy\u0142em na podw\u00f3rko. Wraki samochod\u00f3w elektrycznych zas\u0142ania\u0142y w\u0142az do schronu. Zosta\u0142 zbudowany zaraz po tym, jak Detroit wsta\u0142o z kolan po poprzednim upadku. Mieli\u015bmy nadziej\u0119, \u017ce obiekt nie b\u0119dzie nigdy potrzebny, dlatego zosta\u0142 zagospodarowany w cywilizowany spos\u00f3b. W ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119 odbywa\u0142y si\u0119 tam kursy ta\u0144ca. To by\u0142o wa\u017cne dla Cindy.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tam jak dzi\u015b:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zapiszemy si\u0119 razem na tango? \u2013 szepn\u0119\u0142a do ucha.<\/p>\n\n\n\n
Przy\u0142o\u017cy\u0142a policzek do mojego i patrzy\u0142a, jak wprowadzam ci\u0105gi liczb do terminala. W\u0142amywa\u0142em si\u0119 do instytucji finansowej zajmuj\u0105cej si\u0119 portfelami kryptowalutowymi. Zignorowa\u0142em gest mojej dziewczyny. By\u0142em poch\u0142oni\u0119ty prac\u0105 i nie lubi\u0142em, gdy mi kto\u015b przerywa\u0142. W\u0142a\u015bnie przejmowa\u0142em rejestr wart trzy tysi\u0105ce dolar\u00f3w. Portfel oderwa\u0142 si\u0119 w cyberprzestrzeni od w\u0142a\u015bciciela i by\u0142 praktycznie nie do odzyskania przez zwyk\u0142ego speca od bezpiecze\u0144stwa. Jednak byli na \u015bwiecie ludzie, kt\u00f3rzy to potrafili. U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 na sam\u0105 my\u015bl o swoich wyj\u0105tkowych umiej\u0119tno\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n
Us\u0142ysza\u0142em za sob\u0105 g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Patrz, Nicolas, patrz!<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119. Cindy ta\u0144czy\u0142a w czerwonej sukience z falban\u0105 g\u0142aszcz\u0105c\u0105 kostki. U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 delikatnie i spojrza\u0142em znowu w monitor.<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej si\u0119 wyprowadzi\u0142a. Zostawi\u0142a w szafie sukni\u0119. Chyba zrobi\u0142a to z premedytacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Czerwony p\u0142omie\u0144 buchn\u0105\u0142 mi przy uchu w chwili, w kt\u00f3rej zamyka\u0142em w\u0142az. Gdy zszed\u0142em po metalowej drabince na betonow\u0105 pod\u0142og\u0119, zapali\u0142o si\u0119 ch\u0142odne, niebieskie \u015bwiat\u0142o. Dotar\u0142em do sk\u00f3rzanej kanapy, stoj\u0105cej w pomieszczeniu zaadaptowanym na potrzeby kawiarenki. Z prawej strony siedziska widzia\u0142em bar, a naprzeciwko, za przeciwogniowymi drzwiami wielko\u015bci wej\u015bcia do gara\u017cu, znajdowa\u0142a si\u0119 sala taneczna. Pierwotnie pomieszczenie sypialne dla stu os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142em na mi\u0119kkim obiciu. Niestety by\u0142o na tyle twarde i spr\u0119\u017cyste, \u017ce poczu\u0142em trzask ampu\u0142ek z witamin\u0105 B, a potem wilgo\u0107 na siedzeniu. By\u0142em przera\u017cony. Lekarze ostrzegali mnie, \u017ce amnezja zacznie si\u0119 natychmiast nasila\u0107. Mog\u0142em wr\u00f3ci\u0107 do mieszkania, mia\u0142em gdzie\u015b jeszcze porcje leku. Chowa\u0142em je chaotycznie w r\u00f3\u017cnych miejscach, licz\u0105c, \u017ce znajd\u0119 w najmniej oczekiwanym momencie kryzysu. Witamin\u0119 B w zastrzykach mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107 bez recepty. Gdy jeszcze mieszka\u0142a ze mn\u0105 Cindy, to dba\u0142a, bym nigdy nie zosta\u0142 bez zapasu lekarstwa.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Id\u0119 jak zwykle do Molocha po m\u0105k\u0119, soj\u0119, owoce, i ampu\u0142ki \u2013 m\u00f3wi\u0142a, naci\u0105gaj\u0105c but z wysokim obcasem. \u2013 Zaraz b\u0119d\u0119. \u2013 W drzwiach znika\u0142a szczup\u0142a posta\u0107 odziana w p\u0142aszcz z areo\u017celu.<\/p>\n\n\n\n
Gdy wraca\u0142a, odk\u0142ada\u0142a nowe opakowania do komody na sam koniec szuflady a z przodu wyci\u0105ga\u0142a napocz\u0119te pude\u0142ko.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co\u015b na wiecz\u00f3r! \u2013 U\u015bmiecha\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Prowadzi\u0142a rejestr w arkuszu kalkulacyjnym w telefonie. Zapisywa\u0142a dat\u0119 w jednej kom\u00f3rce i obok cyfr\u0119, kt\u00f3ra oznacza\u0142a liczb\u0119 przyj\u0119tych dawek. Jedno oznacza\u0142o, \u017ce rano nic jej nie umkn\u0119\u0142o i trzeba by\u0142o jedynie zadba\u0107, \u017ceby wieczorem przypilnowa\u0107 jeszcze raz. O niczym ju\u017c nie musia\u0142em pami\u0119ta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Grzeczny ch\u0142opak, mog\u0119 ju\u017c wpisa\u0107 dwa \u2013 m\u00f3wi\u0142a, ca\u0142owa\u0142a mnie w czo\u0142o i sz\u0142a wzi\u0105\u0107 prysznic przed snem.<\/p>\n\n\n\n
Cindy zna\u0142a mnie bardzo dobrze. Wiedzia\u0142a, czego nie m\u00f3wi\u0107, by nie nadepn\u0105\u0107 mi na ego. Dba\u0142a nie tylko o dawki lek\u00f3w, ale o wi\u0119kszo\u015b\u0107 prozaicznych czynno\u015bci: pranie, gotowanie, sprz\u0105tanie.<\/p>\n\n\n\n
Gdy na stole postawi\u0142a ciasto z m\u0105ki ry\u017cowej, cynamonu i jab\u0142ek, odrywa\u0142em si\u0119 na chwil\u0119 od komputera i zjada\u0142em bez s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu odesz\u0142a i czu\u0142em si\u0119 jak osierocone dziecko.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142em w kierunku wylotu bunkra. Brak witaminy B bardzo mnie niepokoi\u0142. Wdrapa\u0142em si\u0119 ponownie po drabince z nadziej\u0105, \u017ce uda mi si\u0119 zajrze\u0107 do mieszkania. W\u0142az parzy\u0142, wi\u0119c wr\u00f3ci\u0142em do baru za\u0142amany. Na ladzie sta\u0142a puszka po piwie. Wzi\u0105\u0142em j\u0105 w d\u0142o\u0144 i lekko \u015bcisn\u0105\u0142em. Mi\u0119kkie tworzywo z\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 jak kartonik. Namalowany na niej humanoidalny robot implodowa\u0142 do \u015brodka odpadka.<\/p>\n\n\n\n
Zobaczy\u0142em, \u017ce w lod\u00f3wce sta\u0142y trzy butelki archaicznego pilsa. Ich temperatura by\u0142a zbli\u017cona do temperatury pomieszczenia. Urz\u0105dzenie ch\u0142odz\u0105ce nie mia\u0142o zasilania. Wetkn\u0105\u0142em wtyczk\u0119 i us\u0142ysza\u0142em szum pompy cieplnej.<\/p>\n\n\n\n
Odbi\u0142em kapsel o blat i poci\u0105gn\u0105\u0142em \u0142yk. Spok\u00f3j wype\u0142ni\u0142 nadwyr\u0119\u017cone p\u00f3\u0142kule m\u00f3zgu. Zamkn\u0105\u0142em oczy i opar\u0142em g\u0142ow\u0119 na d\u0142oniach. Ujrza\u0142em w wyobra\u017ani m\u0119\u017cczyzn\u0119. Jego d\u0142ugie, blond w\u0142osy opada\u0142y na szpiczaste uszy. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 \u0142agodnie. Nigdy mnie nie kara\u0142, gdy wlewa\u0142em w siebie alkohol. Pi\u0119tnowa\u0142 mnie dopiero wtedy, gdy walczy\u0142em z pragnieniem. Wtedy dawa\u0142 mi odczu\u0107 konsekwencje swoich z\u0142ych wybor\u00f3w. W tym do\u015bwiadczeniu nie by\u0142o gniewu, tylko sprawiedliwo\u015b\u0107. Bra\u0142em pod uwag\u0119, \u017ce anio\u0142 m\u00f3g\u0142 by\u0107 wytworem mojej wyobra\u017ani. Wynikiem napi\u0119cia mi\u0119dzy pragnieniem ulgi a ch\u0119ci\u0105 wyj\u015bcia z na\u0142ogu. Jedno i drugie z punktu widzenia m\u00f3zgu wydawa\u0142o si\u0119 korzystne, jednak kr\u00f3tkookresowo cz\u0119sto wygrywa\u0142 alkohol.<\/p>\n\n\n\n
Upi\u0142em po\u0142ow\u0119 butelki, ods\u0142aniaj\u0105c fragment wewn\u0119trznej strony etykiety z mark\u0105 piwa. Zawiesi\u0142em wzrok na le\u017c\u0105cym na pod\u0142odze kolorowym fragmencie z\u0142omu i zamy\u015bli\u0142em si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ci\u0142em my\u015blami do dzieci\u0144stwa. Kiedy to by\u0142o? Mia\u0142em chyba z czterna\u015bcie lat. Bieg\u0142em ze wzrokiem wbitym ponad dachy dom\u00f3w. Patrzy\u0142em na latarnie, s\u0142upy i d\u017awigi. Osiedle by\u0142o uko\u0144czone, ale za nim prace budowlane wrza\u0142y. Kolega z klatki obok krzykn\u0105\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nikolas, wymieni\u0119 puszk\u0119 z wczoraj na uk\u0142ad scalony z lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co? Aluminiowa puszka za scalaka? Wiesz, ile warte s\u0105 te stare opakowania? Prawie wszystkie zosta\u0142y wyzbierane.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dobra, p\u00f3jdziemy razem szuka\u0107? Mo\u017ce z tob\u0105 co\u015b znajd\u0119? Ty zawsze masz wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No to chod\u017a!<\/p>\n\n\n\n
Kolega by\u0142 m\u0142odszy ode mnie i o wiele ni\u017cszy. Szli\u015bmy rami\u0119 w rami\u0119. Zapuszczali\u015bmy \u017curawia w ka\u017cde zag\u0142\u0119bienie, krzaki czy chaotycznie porozrzucane kupki \u015bmieci zebrane przez boty myszkuj\u0105ce po okolicy. Mieli\u015bmy te\u017c link\u0119 z gwo\u017adziem zgi\u0119tym w haczyk. Narz\u0119dzie do wyci\u0105gania skarb\u00f3w spod kratek \u015bciekowych.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3j towarzysz nazywa\u0142 si\u0119 Scott. Pochodzi\u0142 z rozbitej rodziny. Prawie codziennie ucieka\u0142 z domu, cho\u0107 to okre\u015blenie by\u0142o na wyrost, gdy\u017c nikt go nigdy nie szuka\u0142. Nauczy\u0142 si\u0119 wzbudza\u0107 lito\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Masz tu ma\u0142y kupon na ciastka, widz\u0119 \u017ce nikt si\u0119 tob\u0105 nie zajmuje \u2013 starszy pan wyj\u0105\u0142 portwela z kieszeni i z rado\u015bci\u0105 wr\u0119czy\u0142 Scottowi plastikow\u0105 kart\u0119 z kilkoma kredytami do Molocha.<\/p>\n\n\n\n
W zasadzie nigdy nie by\u0142 g\u0142odny, a raczej jedzenie by\u0142o dla niego tym, czym dla mnie palenie papieros\u00f3w. Po nich zapomina\u0142em o tym, \u017ce m\u00f3j ojciec umar\u0142 rok temu.<\/p>\n\n\n\n
Scott przypomina\u0142 pluszowego prosiaczka ubranego w ciemne, lu\u017ane, polimerowe spodnie i szar\u0105 dresow\u0105 bluz\u0119 z grafik\u0105 p\u0142on\u0105cego miasta z przodu.<\/p>\n\n\n\n
Ja by\u0142em bardzo wysoki, szczup\u0142y i do\u015b\u0107 silny. Z miesi\u0119cznych kieszonkowych wydziela\u0142em sobie na dobrego fryzjera, kt\u00f3ry strzyg\u0142 mnie kr\u00f3tko, dopasowuj\u0105c ciemn\u0105 fryzur\u0119 do kszta\u0142tu g\u0142owy. Przegl\u0105da\u0142em si\u0119 wtedy przy ka\u017cdej okazji w szybach samochod\u00f3w, dumny z nowego wygl\u0105du i troch\u0119 zaniepokojony, czy jest on wystarczaj\u0105co atrakcyjny. Mia\u0142em orli , kt\u00f3ry mnie niepokoi\u0142, bo sprawia\u0142, \u017ce w\u0105skie oczy wygl\u0105da\u0142y nieco drapie\u017cnie<\/p>\n\n\n\n
Scott bardzo mnie polubi\u0142, gdy\u017c mu imponowa\u0142em wiedz\u0105 o nowych technologiach i o historii cywilizacji. Traktowa\u0142 mnie jak starszego brata, jednak ja nie odwzajemnia\u0142em tak ciep\u0142ych uczu\u0107, cho\u0107 stara\u0142em si\u0119 go szanowa\u0107. Na pewno zabi\u0142bym ka\u017cdego, kto by mu zbyt mocno dokuczy\u0142. Na tyle mnie by\u0142o sta\u0107. Jedynie tak potrafi\u0142em wyrazi\u0107 sw\u00f3j pozytywny stosunek do kogo\u015b i poczucie sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Otworzy\u0142em oczy i upi\u0142em kilka \u0142yk\u00f3w piwa. Cindy uratowa\u0142a mnie na kilka lat od na\u0142ogu. Opr\u00f3\u017cnia\u0142a regularnie lod\u00f3wk\u0119 z zapas\u00f3w i dawa\u0142a wsparcie. Fizyczne \u2013 pomaga\u0142a mi w codziennych obowi\u0105zkach, i emocjonalne \u2013 nigdy mnie nie ocenia\u0142a. M\u00f3wi\u0142a tylko:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Czuj\u0119 l\u0119k, gdy si\u0119gasz po alkohol.<\/p>\n\n\n\n
Tak sformu\u0142owany komunikat czyni\u0142 cuda. Gdyby to powiedzia\u0142 kto\u015b inny, stwierdzi\u0142bym, \u017ce to moje \u017cycie i niech si\u0119 martwi o siebie, ale wiedzia\u0142em, \u017ce to by\u0142o tak\u017ce \u017cycie Cindy. Nie chcia\u0142em, \u017ceby si\u0119 ba\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
W stanie trze\u017awo\u015bci robi\u0142em wszystko, by nie my\u015ble\u0107 o alkoholu. Rzuca\u0142em si\u0119 w wir pracy. Nauczy\u0142em si\u0119 bardzo szybko zarabia\u0107 na lukach w cyberprzestrzeni. Na pomy\u0142kach ludzi i system\u00f3w. By\u0142em wytrwa\u0142y, sprytny i uczy\u0142em si\u0119 na b\u0142\u0119dach. Kryptowaluty, dane osobowe, rzadkie wydarzenia maj\u0105ce wp\u0142yw na gie\u0142d\u0119 papier\u00f3w warto\u015bciowych.<\/p>\n\n\n\n
Cindy na pocz\u0105tku cieszy\u0142a si\u0119, \u017ce mam zaj\u0119cie, i \u017ce mo\u017ce sobie kupi\u0107 praktycznie wszystko. Ale z czasem zacz\u0119\u0142o brakowa\u0107 jej mojej uwagi.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia przynios\u0142a do domu kaktusa w doniczce i niepewnie zasugerowa\u0142a, abym si\u0119 troch\u0119 nim zaj\u0105\u0142. Podlewa\u0142 raz na tydzie\u0144 i nie dopu\u015bci\u0142, by zmarnia\u0142. Najwyra\u017aniej chcia\u0142a mnie zmieni\u0107. Ma\u0142ymi krokami. Niestety po p\u00f3\u0142 roku w doniczce po ro\u015blince nie by\u0142o ju\u017c \u015bladu, a w jej miejscu pojawi\u0142o si\u0119 kilka niedopa\u0142k\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Cindy pracowa\u0142a w chi\u0144skiej restauracji jako kelnerka. Opuszcza\u0142a nasze mieszkanie na kilka godzin wieczorem, \u017ceby odpocz\u0105\u0107 ode mnie i mie\u0107 satysfakcj\u0119 z zarobionych przez siebie pieni\u0119dzy. Czasem opowiada\u0142a dowcipy, kt\u00f3re s\u0142ysza\u0142a od tamtejszego kucharza. Nie wszystkie rozumia\u0142em, by\u0142y bran\u017cowe i kto\u015b, kto nie pracowa\u0142 w gastronomii znajdowa\u0142 si\u0119 poza zasi\u0119giem ich ra\u017cenia. Gdy Cindy mnie opu\u015bci\u0142a, domy\u015bla\u0142em si\u0119, do kogo si\u0119 wprowadzi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142em biegaj\u0105c po Detroit. Gdy nie by\u0142o ze mn\u0105 Scotta, pr\u00f3bowa\u0142em hackowa\u0107 kontenery na aluminiowe opakowanie. Pewnego marcowego wieczora stan\u0105\u0142em za stacj\u0105 dokuj\u0105c\u0105 dla elektryk\u00f3w i obserwowa\u0142em, jak s\u0142u\u017cby miejskie otwiera\u0142y je przy pomocy has\u0142a i przesypywa\u0142y zawarto\u015b\u0107 do ciemnoszarych plastikowych work\u00f3w. Tego dnia zostawili pusty, otwarty zbiornik. Naklei\u0142em na zamek p\u00f3\u0142przewodnikow\u0105 ta\u015bm\u0119 klej\u0105c\u0105 rejestruj\u0105c\u0105 ca\u0142\u0105 transmisj\u0119 danych i wr\u00f3ci\u0142em do domu. Po nocnej zmianie zna\u0142em ju\u017c has\u0142o. Ukrad\u0142em zawarto\u015b\u0107, otwieraj\u0105c wcze\u015bniej kontener, wpisuj\u0105c ci\u0105g znak\u00f3w na klawiaturce na \u015bciance stanowi\u0105cej drzwi do pojemnika. Nast\u0119pnego dnia zmienili kod, i od tamtej pory nigdy nie zostawiali otwartych kontener\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jednak najcz\u0119\u015bciej popo\u0142udnia sp\u0119dza\u0142em ze Scottem. Wtedy, gdy obieca\u0142em mu t\u0119 puszk\u0119, liczyli\u015bmy na wielkie znalezisko na nowej g\u00f3rze \u015bmieci. Przywioz\u0142a j\u0105 wywrotka, a materia\u0142 pochodzi\u0142 z prac prowadzonych nieco dalej, prawdopodobnie przy okazji wkopywania fundament\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Stare gazety, pot\u0142uczona ceramika \u015bwiadczy\u0142y, \u017ce mieli\u015bmy do czynienia z najczystsz\u0105 archeologi\u0105. \u017badnego zniszczonego iPada, tablicy rozdzielczej z elektryka, czy nawet p\u0142askiego monitora. Schyli\u0142em si\u0119 po puszk\u0119 i natychmiast us\u0142ysza\u0142em:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zostaw to i uciekajcie. Nie chcecie chyba z nami zadziera\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Na szczycie \u015bmieciowej g\u00f3ry sta\u0142o trzech ch\u0142opak\u00f3w mniej wi\u0119cej w moim wieku. Popatrzy\u0142em na Scotta i da\u0142em mu do zrozumienia, \u017ceby zwiewa\u0142. Ch\u0142opak ruszy\u0142 w kierunku najbli\u017cszej klatki schodowej.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ja nie zamierzam ucieka\u0107! Je\u015bli chcecie przej\u0105\u0107 rewir, musicie udowodni\u0107 swoj\u0105 przewag\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Najwi\u0119kszy z nich mia\u0142 przywi\u0105zane do barku wy\u0142amane rami\u0119 robota sprz\u0105taj\u0105cego z wystaj\u0105cymi szczypcami. Napastnik zacz\u0105\u0142 zbiega\u0107 w moim kierunku, jego dw\u00f3ch koleg\u00f3w ruszy\u0142o za nim.<\/p>\n\n\n\n
Wspomnienia za bardzo mnie poch\u0142on\u0119\u0142y. Pacn\u0105\u0142em si\u0119 w policzek, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 do tera\u017aniejszo\u015bci, i dopi\u0142em piwo do ko\u0144ca. Mia\u0142em ochot\u0119 si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107, wi\u0119c bez zb\u0119dnego wahania rzuci\u0142em cia\u0142o na kanap\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3bowa\u0142em przypomnie\u0107 sobie szczeg\u00f3\u0142y wygl\u0105du Cindy. Zacz\u0105\u0142em od blond w\u0142os\u00f3w, ale przed oczyma wyobra\u017ani znowu pojawi\u0142 si\u0119 on. Nie wywiera\u0142 presji, ale domy\u015bla\u0142em si\u0119, \u017ce zale\u017cy mu, \u017cebym troch\u0119 powalczy\u0142 ze sob\u0105. Nie mia\u0142em ju\u017c na to ochoty. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce dwa piwa, kt\u00f3re sta\u0142y w lod\u00f3wce, ju\u017c pewnie si\u0119 sch\u0142odzi\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
O anio\u0142ach dowiedzia\u0142em si\u0119 z aplikacji multimedialnej w dniu pogrzebu ojca. Stali\u015bmy w hali przy wielkim jak \u015bciana regale z urnami pozamykanymi w ma\u0142ych pojemnikach wielko\u015bci szkolnych szafek na buty. By\u0142o ju\u017c po ceremonii. Ciotka z\u0142o\u017cy\u0142a mi kondolencje i wr\u0119czy\u0142a pendrive’a z „Poznaj opiekuna”. W domu uruchomi\u0142em zestaw film\u00f3w przedstawiaj\u0105cych sugestywne wizerunki postaci przypominaj\u0105cych mag\u00f3w. Mog\u0142em z nimi rozmawia\u0107 przy pomocy czatu. Dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce moim duchem opiekunem jest Herphati. Jasnow\u0142osy starzec ubrany w bia\u0142\u0105 szat\u0119 i obdarzony ciep\u0142ym u\u015bmiechem. Pierwsze co rzuci\u0142o mi si\u0119 w oczy, to fakt, \u017ce by\u0142 kim\u015b zupe\u0142nie innym ni\u017c m\u00f3j ojciec…<\/p>\n\n\n\n
My\u015blami wr\u00f3ci\u0142em do wspomnie\u0144 z wysypiska. Nie czeka\u0142em na prowokuj\u0105ce szturchni\u0119cie, uderzy\u0142em pierwszy prosto w nasad\u0119 nosa. Szef bandy zala\u0142 si\u0119 krwi\u0105. My\u015bla\u0142em, \u017ce da za wygran\u0105, ale natychmiast uderzy\u0142 mnie tak, \u017ce metalowy koniec ramienia zawadzi\u0142 mi o skro\u0144, zdzieraj\u0105c sk\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Us\u0142ysza\u0142em za sob\u0105 g\u0142os Scotta.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 My\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce ci\u0119 zostawi\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Ni\u00f3s\u0142 ze sob\u0105 kij baseballowy. Stan\u0105\u0142 naprzeciwko krwawi\u0105cego ch\u0142opaka i si\u0119 zamachn\u0105\u0142. Ten najpierw si\u0119 zdziwi\u0142, a potem za\u015bmia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 M\u00f3j ty bohaterze! \u2013 powiedzia\u0142 i wyszarpa\u0142 Scottowi bro\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Wymierzy\u0142 uderzenie w moj\u0105 stron\u0119, wi\u0119c odruchowo zas\u0142oni\u0142em g\u0142ow\u0119. Niestety kij wyl\u0105dowa\u0142 mi na splocie s\u0142onecznym. Pad\u0142em na kolana i dosta\u0142em drugi cios w g\u0142ow\u0119. Potem straci\u0142em przytomno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mamo gdzie jestem? Rozejrza\u0142em si\u0119 po miejscu, kt\u00f3rego nie rozpoznawa\u0142em. Le\u017ca\u0142em na sk\u00f3rzanej kanapie przy barze. Bola\u0142a mnie g\u0142owa. Niczego nie mog\u0142em ju\u017c sobie przypomnie\u0107. Zamkn\u0105\u0142em oczy.<\/p>\n\n\n\n
Powoli podnios\u0142em si\u0119 z g\u00f3ry \u015bmieci. Puszka, o kt\u00f3r\u0105 stoczy\u0142em walk\u0119, le\u017ca\u0142a pod stopami. Chcia\u0142em j\u0105 zabra\u0107. Zanim zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 schyli\u0107 us\u0142ysza\u0142em d\u017awi\u0119czny g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zostaw ju\u017c to! Szkoda czasu. Idziemy. Ju\u017c b\u0119dzie wszystko dobrze.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142 nade mn\u0105 d\u0142ugow\u0142osy. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i wtedy szare chmury sta\u0142y si\u0119 \u015bnie\u017cnobia\u0142e. Niebo rozb\u0142ys\u0142o bia\u0142ym \u015bwiat\u0142em i poczu\u0142em, \u017ce si\u0142a grawitacji znik\u0142a. Zacz\u0105\u0142em si\u0119 unosi\u0107 niczym rekwizyt poruszany si\u0142\u0105 magika. Lecia\u0142em coraz szybciej w stron\u0119 jasno\u015bci, a\u017c sta\u0142em si\u0119 \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
1.0 Pierwszy raz w \u017cyciu widzia\u0142em ogniow\u0105 burz\u0119. Stoj\u0105c przy oknie, patrzy\u0142em, jak s\u0142up czerwonych p\u0142omieni omiata\u0142 obrze\u017ca Detroit. Przypomina\u0142 mop myjni samochodowej zwisaj\u0105cy z chmur, g\u0142aszcz\u0105cy i podpalaj\u0105cy w<\/p>\n